Tek yol Devrim.



Sahra/Galatasaray



O rakıyı dolaptan çıkartma.
Asla ilk kadehi fondip yapma.
Eline telefonu alıp eski mesajları yeniden okuma.
İkinci ufaklığı açma.
Duvarlara, tavana anlamsız ve hissiz bakıp dalma.
Hissizleşme.
Sigarayı süngerine kadar çekip parmaklarını sarartma.
Dolaptan yiyecek bir şeylerle o masayı süsleme.
Yalnızlığın nasıl bir his olduğunu mutfakta durup asla düşünme.
Yeni bir paket sigara açma.
Eline o kalemi alma.
Yazma.
Yapma.
Background Illustrations provided by: http://edison.rutgers.edu/

sonra birkaç bira açıyorsun,
onlarca sigara yakıyorsun,
ilham gelirse kabiliyetin de varsa hani bir de şiir yazıyorsun,
gelmezse paso iç acıtan şarkılar dinliyorsun falan,
en sonunda yorgun düşüp uyuyorsun.

sabah gözlerini açtığında, bir de bakıyorsun
kaldığın yerden  devam, o’yüzden günler bana hiç aydın olmuyor

anladınız mı?

bitmiyor hiç bu kısır döngü.

anlatacak çok şey birikmiştir içinde, oturup saatlerce kusmak istersin bütün cümleleri, hiçbir ses çıkmaz dudaklarından, lal olursun öylece. için sessizliğe bürünür, sanki koca bir mezarlığı almışsın da içine oturtmuşsun gibi, herkesi oraya gömmüşsün gibi, sadece sen kalmışsın geriye gibi.

sigara ve çakmak
susmak ve kusmak
olmak ya da olmamak
hangisi?  Ben günüm aydın olsun isterken  boktan bir sabaha uyanmayı kastetmemiştim, o’yüzden bana ne sizin gününüzün  aydınlığından cehenneme kadar yolunuz var.